De ratrace van reizen: laten we daar zo snel mogelijk mee stoppen.

Alle 7 wereldwonderen bekijken in één reis van 31 dagen.

Als je jaren geleden 1 van de 7 had gezien, dan was dat heel speciaal. Magisch. Een life changing ervaring. Iets waar je jaren voor had gespaard of over had gedroomd. Iets waar je echt de tijd voor moest nemen.

Inmiddels lijkt alles mogelijk. Onder het mom van ‘Als je écht gelooft dat alles mogelijk is, kun je alles bereiken’, kunnen we alles voor onszelf goed praten. ‘Je creëert je eigen werkelijkheid’ en ‘de enige die je laat tegenhouden ben jezelf’.

Waarheid.

Maar moeten we alles doen wat mogelijk is?

Waarom wil je perse een gavere reis maken dan je collega? Waarom zou je de vrijheid die je hebt willen volstoppen?

Omdat alles mogelijk moet zijn kon je zelfs met de ANWB een ledenreis maken van 31 dagen langs alle 7 wereldwonderen. Alles strak voorbereid. Niet langer dan een paar dagen op 1 plek. Een race langs alle wonderen. En dat met altijd 100en zo niet 1000en mensen om je heen die ook graag een glimp van het wonder willen zien.

 Zonder verdieping.
Zonder reflectie
Zonder rekening te houden met de impact.

7 bucketlist items afgevinkt
Een scratchmap aan de muur waar heel wat gekleurd is.
En de foto’s die waarschijnlijk veel likes opleveren op social media.

Als we iets willen, dan willen we dat vaak nu meteen

Om er dan achter te komen dat je reislust niet is verdwenen. Dat je ‘jezelf niet hebt gevonden’. Dat je niet bent uitgerust.

Je bent zo druk bezig geweest met het afvinken van een bucketlist item dat je vergeten bent om te beleven. Binnen te laten komen. Te ervaren wat het met je doet. Stil te staan. Te observeren. De energie te voelen.

Dat er zo ontzettend veel mogelijk is, betekent niet dat we daar gelukkiger van worden. Dat we daarmee rust ervaren. Dat we daardoor de lege gaten in ons gevoel mee opvullen.

Ik geloof in een andere beleving van de wonderen op deze wereld

Wonderen waarvoor je niet dagen van je reis in een vliegtuig hoeft te zitten. Een beleving van de wonderen om je heen. In de natuur. En in jezelf.

Er valt niks af te vinken.
Niks te scratchen. 
Niks op social media te zetten.

Maar ow, wat voel je je meer verbonden. Wat voel je je meer ontspannender. Wijzer door de interessante lessen die de natuur je te bieden heeft.

Want vanuit die ontspanning kun je je afvragen waarom je eigenlijk continu bezig bent met racen. Met afvinken. Met het beste willen zijn.

Reageer